Oczekiwanie... 😔

Trudno jest czekać na coś, co bezpośrednio ciebie nie dotyczy, a jednak ma realny wpływ na twoje życie. Dziwne, prawda ? Dzisiaj właśnie tak mam. Czekam na wiadomość, czy ktoś mi bardzo bliski i jednocześnie daleki jak nikt inny, dostanie od życia szansę na zmianę. Zmianę, która może zrewolucjonizować wszystko. Zmianę, która może być bolesna, ale jednocześnie wyzwalająca i otwierająca drzwi do przyszłości. Bardzo bym pragnęła dla tego kogoś takiej zmiany, choć jednocześnie się jej obawiam, bo wiem, że zaboli, a ja chciałabym ochronić przed bólem. Czekam zatem z nadzieją i niepokojem. Czekam z radością, że w ogóle narodziła się możliwość zmiany. Czekam z wiarą, że za zakrętem będzie droga ku dalszym zmianom. I nie jest to łatwe czekanie.

Czekanie zresztą rzadko kiedy bywa proste. Nawet wtedy, kiedy czekamy na coś fajnego. Czas się dłuży, zwija w pętle jak makaron, ześlizguje z widelca. Wiemy jednak, że jak już pokonamy "trudności" oczekiwania, na końcu czeka nas radość. Kiedy jednak czekamy na niewiadomą, to oczekiwanie zamienia się w czarną dziurę, która nas pochłania i nie ma żadnej pewności, że w chwili, kiedy nas wypluje, spadniemy na miękkie jasne podłoże, czy poranimy sobie cztery litery o ostre głazy rozczarowania. Zdecydowanie wolałabym pierwszą wersję. Aktualnie tkwię w czarnej dziurze ...

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Nowy początek

Napiszę wprost. Szukam nowego miejsca dla siebie. Przez 15 lat regularnie prowadziłam pamiętnik "odchudzania" na portalu poświęconym tej tematyce. Opcja prowadzenia pamiętnika okazała się być fantastyczna, bo nie tylko pozwalala pisać o perturbacjach związanych z pozbywaniem się nadmiaru kilogramów, ale dzięki dzieleniu się swoimi przemyśleniami z innymi osobami powstała społeczność świetnych ludzi, a konkretnie kobiet, z którymi połączyła mnie przyjaźń nie tylko wirtualna. A teraz vitalia, bo o tym portalu mowa, likwiduje funkcję pamiętników. Wyrzuca nas. Dlaczego? Z przyczyn generalnie finansowych, bo nie kupujemy jej diet, nie korzystamy z innych płatnych funkcji, tylko piszemy o życiu. W sumie rozumiem, żaden to interes. Nikt już nie pamięta o wcześniej wykupowanych abonamentach, o reklamie, jaką robiłyśmy jej przez lata pomiędzy swoimi znajomym, o sympatii i przede wszystkim tego, że ożywiałysmy portal liczbą wejść. Nic już się nie da zrobić, a ja szukam miejsca na swoje...

Czytaj więcej

Dzień drugi...

Na początku postanowiłam odliczać. Podejrzewam, że będę to działanie kontynuować do 15 grudnia. Wtedy zakończy się pewna epoka w moim życiu. Epoka pamiętnika na vitalii. Kiedy zakładałam ten pamiętnik, nie podejrzewałam nawet, jak ważny stanie się dla mnie i jak ważne będą dla mnie osoby, które dzięki temu poznam, a przede wszystkim, jak ważna będzie przemiana moich myśli i rozmaitych refleksji w słowa, którymi dzieliłam się z czytelniczkami moich zapisków. To dziwne uczucie, kiedy trzeba pożegnać się z czymś, co stanowiło stały element prawie każdego dnia i pogodzić się z decyzją, która w żaden sposób nie zależała od ciebie. Takie jednak jest życie. Składa się z początków i zakończeń i wygląda na to, że mamy na taki układ wpływ minimalny. Nie ukrywam swojego smutku i pozwalam mu płynąć. Jestem jednak z gruntu osobą, która nie lubi za długo oglądać się wstecz. Dlatego wyznaczam sobie datę 15 grudnia, do której będą się w moich wpisach pojawiać refleksje związane z przemijani...

Czytaj więcej

Pada śnieg...

Pierwszy śnieg. Dzień trzeci ... W chwili obecnej najbardziej pochłania mnie uczenie się technicznych możliwości bloga. Trzeba tegoż bloga jakoś poukładać i nadać mu osobisty charakter. Nie jest to łatwe. W końcu jestem panią 60+ , choć nie wyglądam 😉. Właściwie to mnie nawet wkurza, że się mnie bez mała siłą wtłacza w ramy seniorki. Dla mnie to słowo nie ma zbyt pozytywnego znaczenia, a starość i młodość od zawsze oznaczały stan ducha i umysłu, a nie wskazania metrykalne. Pogodzić się jednak muszę z faktem, że wszelakie nowinki techniczne, przynajmniej na początku utrudniają mi życie. Na szczęście lubię się uczyć. 😊 Wczoraj sypnęło pierwszym śniegiem w tym roku. Najpierw deszcz się ze śniegiem mieszał, a potem ustąpił miejsca białym płatkom, a one przez noc zrobiły swoje. O poranku przywitał mnie za oknem świat baśniowy. Nie przepadam za zimowym okresem, ale nie mogę mu odmówić spektakularnej urody, kiedy wszystko staje się dziewiczo białe, a krajo...

Czytaj więcej

W przestrzeni dobrych myśli

Szukaj na tym blogu

Oczekiwanie... 😔

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Nowy początek

Dzień drugi...

Pada śnieg...