Przejdź do głównej zawartości

Kryzys twórczy ?


 

Niedługo skończę publikowanie opowieści anielskich, które długo tkwiły w komputerowym pliku, zanim postanowiłam je pokazać światu. Jeszcze jedną opowieść mam rozpoczętą, ale jakoś mi się w głowie nie snuje jej ciąg dalszy, choć nieskromnie przyznam, że zapowiada się dobrze. Świadczy to najdobitniej o  swoistym kryzysie twórczym i zapewne będzie musiało upłynąć trochę czasu, żeby coś się w zakresie anielskich tematów zmieniło na plus. Nie zmienia to jednak faktu, że ogromną radość sprawiły mi odsłony postów z moimi opowiastkami, a jeszcze większą komentarze świadczące o tym,  że Wam się podoba to, co piszę. Nie jest to literatura wysokich lotów i ja mam tego pełną świadomość.  W każdym razie każde słowo, każdy pomysł, każdy bohater moich opowieści jest  całkowicie mój i kiedy jestem, nazwę to szumnie, w procesie twórczym, unoszę się na skrzydłach miłej ekscytacji. 

Dlatego przepraszam Tych, którzy oczekiwali na kolejne opowiadania i kolejne odcinki tychże, że na jakąś chwilę nastąpi przerwa w ich publikacji. Mam nadzieję, że nie będzie zbyt długa. 🤔😘

Komentarze

  1. Anonimowy06 lutego, 2026 00:28

    czytelnikiem twoich wpisów jestem od .... a może i dłużej, na Vitali czytałam twoje wpisy - spokojne, wyważone, przemyślane. Takie normalne w zalewie ochów i achów, tęsknię do tej normalności dlatego bardzo się ucieszyłam, że piszesz nadal .

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. przestrzendobrychmysli06 lutego, 2026 00:57

      Dziękuję Ci za te słowa.💞 Pisać będę, bo jest we mnie potrzeba zamykania w słowach swoich przemyśleń rozmaitych. Poza tym mam wrażenie, a Ty to potwierdzasz, że moje pisanie komuś się przydaje i kogoś cieszy. 😊

      Usuń
  2. Kalia06 lutego, 2026 23:20

    I ta niezaleznosc jest pewnym luksusem- zwlaszcza gdy czyta sie o autorach piszacych na akord... wena przyjdzie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. przestrzendobrychmysli07 lutego, 2026 06:26

      Zapewne wena wróci. Zawsze kiedyś wraca. Pozdrawiam cieplutko 😊

      Usuń
  3. Ania09 lutego, 2026 09:31

    To ja poczekam,aż minie kryzys i wróci wena , bo jestem pewna,że warto 💕

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Nowy początek

Napiszę wprost. Szukam nowego miejsca dla siebie. Przez 15 lat regularnie prowadziłam pamiętnik "odchudzania" na portalu poświęconym tej tematyce. Opcja prowadzenia pamiętnika okazała się być fantastyczna, bo nie tylko pozwalala pisać o perturbacjach związanych z pozbywaniem się nadmiaru kilogramów, ale dzięki dzieleniu się swoimi przemyśleniami z innymi osobami powstała społeczność świetnych ludzi, a konkretnie kobiet, z którymi połączyła mnie przyjaźń nie tylko wirtualna. A teraz vitalia, bo o tym portalu mowa, likwiduje funkcję pamiętników. Wyrzuca nas. Dlaczego? Z przyczyn generalnie finansowych, bo nie kupujemy jej diet, nie korzystamy z innych płatnych funkcji, tylko piszemy o życiu. W sumie rozumiem, żaden to interes. Nikt już nie pamięta o wcześniej wykupowanych abonamentach, o reklamie, jaką robiłyśmy jej przez lata pomiędzy swoimi znajomym, o sympatii i przede wszystkim tego, że ożywiałysmy portal liczbą wejść. Nic już się nie da zrobić, a ja szukam miejsca na swoje...
14 komentarzy
Czytaj więcej

Dzień drugi...

Na początku postanowiłam odliczać. Podejrzewam, że będę to działanie kontynuować do 15 grudnia. Wtedy zakończy się pewna epoka w moim życiu. Epoka pamiętnika na vitalii. Kiedy zakładałam ten pamiętnik, nie podejrzewałam nawet, jak ważny stanie się dla mnie i jak ważne będą dla mnie osoby, które dzięki temu poznam, a przede wszystkim, jak ważna będzie przemiana moich myśli i rozmaitych refleksji w słowa, którymi dzieliłam się z czytelniczkami moich zapisków.  To dziwne uczucie, kiedy trzeba pożegnać się z czymś,  co stanowiło stały element prawie każdego dnia i pogodzić się z decyzją, która w żaden sposób nie zależała od ciebie. Takie jednak jest życie. Składa się z początków i zakończeń i wygląda na to, że mamy na taki układ wpływ minimalny. Nie ukrywam swojego smutku i pozwalam mu płynąć. Jestem jednak z gruntu osobą, która nie lubi za długo oglądać się wstecz. Dlatego wyznaczam sobie datę 15 grudnia, do której będą się w moich wpisach pojawiać refleksje związane z przemijani...
16 komentarzy
Czytaj więcej

Pada śnieg...

 Pierwszy śnieg. Dzień trzeci ...  W chwili obecnej najbardziej pochłania mnie uczenie się technicznych możliwości bloga. Trzeba tegoż bloga   jakoś  poukładać i  nadać mu osobisty charakter. Nie jest to łatwe. W końcu jestem panią 60+ , choć nie wyglądam 😉. Właściwie to mnie nawet wkurza, że się mnie bez mała siłą wtłacza w ramy seniorki. Dla mnie to słowo nie ma zbyt pozytywnego znaczenia, a starość i młodość od zawsze oznaczały stan ducha i umysłu, a nie wskazania metrykalne. Pogodzić się jednak muszę z faktem, że wszelakie nowinki techniczne, przynajmniej na początku utrudniają mi życie. Na szczęście lubię się uczyć. 😊 Wczoraj sypnęło pierwszym śniegiem w tym roku. Najpierw deszcz się ze śniegiem mieszał, a potem ustąpił miejsca białym płatkom, a one przez noc zrobiły swoje. O poranku przywitał mnie za oknem świat baśniowy. Nie przepadam za zimowym okresem, ale nie mogę mu odmówić spektakularnej urody, kiedy wszystko staje się dziewiczo białe, a krajo...
6 komentarzy
Czytaj więcej