Korzonkowo 😉

Jak zwał, tak zwał chciałoby się rzec, bo naukowo bardziej to odezwał mi się ból w lędźwiowym odcinku kręgosłupa, a w wersji ludowej dopadły mnie korzonki 😉 Tak czy siak nie bardzo mogę się ruszać, ból jest z gatunku dotkliwych i choć ujarzmiany lekami, daje mi się jednak  we znaki. Taki przymusowy bezruch nie został przeze mnie przewidziany i potwierdza ludową mądrość,  że czego się nie spodziejesz, na to się nadziejesz 😁 Tym sposobem mogę niejako bezkarnie oddawać się lenistwu i nawet dobrze się z tym czuję, mówiąc szczerze. Ot, przewrotna jest ludzka natura.

Pogoda nadal wystawia moją cierpliwość na próbę. Jest zimno i choć wiosna odważnie przeciwstawia się chłodowi, to jednak wszystko jest spowolnione, wziąwszy pod uwagę kilka poprzednich lat. Cieszy jednak fakt, że robi się coraz bardziej zielono i kwietnie i tym samym świat przynajmniej przez okno  jest coraz bardziej przyjazny. 

Wracając do tematów zdrowotnych powiem, że zdecydowanie wolałabym zadbać o korzonki moich roślinek w ogrodzie. Mój organizm jednak doszedł do innego wniosku i w sumie muszę się z nim zgodzić, bo z bolącym kręgosłupem to ja wydajna w ogrodowych pracach raczej nie będę. Może zatem dobrze, że jest zimno. Mam nadzieję wykurować się do cieplejszego czasu. A tymczasem podziwiam wiosnę przez okno, siedząc pod ciepłym kocykiem z kubkiem herbatki w zasięgu ręki. W sumie jest nieźle 😉