Więcej optymizmu 😊

 Czuję, że bardzo powoli, ale jednak opuszcza mnie nastrój dziwnej niemocy, leciutkiego smutku i pewnej beznadziei. Ja wiem, że czasem trzeba pozwolić przepłynąć przez siebie takim uczuciom, aczkolwiek, gdybym miała powiedzieć prawdę, to nie lubię takich stanów u siebie. Zwłaszcza, że są powody do radości i to takie, na które jeszcze pół roku temu nie liczyłam. A jednak. Uczę się w związku z tym innego niż ze strachem spoglądania w przyszłość. I nie jest wcale łatwa nauka. 🫤

W każdym razie jest mi lepiej. Pomaga mi w odzyskaniu równowagi wyraźna poprawa pogody. Majowe słońce, majowa zieleń, majowe kolory i zapachy potrafią uczynić świat pięknym ponad miarę. Zachwycam się przyrodą, biegam po swoim ogrodzie i robię zdjęcia kwiatkom i innym roślinom, odchwaszczam rabaty i planuję nowe prace. Wtedy najbardziej czuję, że żyję. Z tyłu głowy, co prawda, kłębią się rozmaite nieciekawe myśli, ale uciszam je, póki co, skutecznie. No i wena do mnie wróciła i kolejne anielskie opowiadanie się snuje. Jest dobrze. 😊