Trzy bukiety 🥀

 Bukiet pierwszy

Od ludzi, z którymi współpracuję wiele lat. Bywa różnie, ale generalnie osiągamy porozumienie, które nawet nie leżało obok zgniłego kompromisu 😉Nigdy nie miałam większego problemu z dogadywaniem się z ludźmi, zawsze stawiam na mediacje i dobrze na tym wychodzę. To nie oznacza, że zawsze jest super, choć zgrzeszyłabym, gdybym powiedziała, że kiedykolwiek było bardzo źle. Nie było i za to jestem wdzięczna Najwyższemu. Bo nie zawsze udaje się przejść przez życie zawodowe z przeświadczeniem, że jesteś lubiany, potrzebny i doceniany. 😊

Bukiet drugi 

Od człowieka, który mnie kocha. Nie jest mu ani łatwo, ani prosto ze mną, a jednak ciągle obdarza mnie głębokim uczuciem. Czasem się buntuje, czasem robi głupstwa, w niektórych sprawach nie odpuszcza, ale wiem, że mogę na nim polegać, a on może polegać na mnie. I za to także, a może przede wszystkim dziękuję Najwyższemu. W powodzi bylejakości i tendencji do uciekania od spraw trudnych świadomość, że ma się u swojego boku kogoś, kto trwa pomimo wszystko, jest niezmiernie krzepiąca 💞

Bukiet trzeci 

Od kobiety, od której uczyłam się buntu i asertywnego mówienia "nie". Trochę tępa jestem w tej dziedzinie i nie osiągnęłam zbyt wiele, ale przekroczyłam bariery, które kiedyś wydawały mi się nienaruszalne. Zapłaciłam słono za tę naukę cierpliwością, łagodnością, a także uporem w trwaniu bycia dobrą. I to ostatecznie zrównoważyło nasze napięte przez lat wiele relacje. I wdzięczna jestem Najwyższemu za to, że pokrewieństwo krwi udało nam się obu podnieść do rangi przyjaźni. Przyjaźni oryginalnej jak ów bukiet, eterycznej i subtelnej, ale niewątpliwie pięknej 💞🌱